.:Fila-Fila_Nakishi:. บลอคของคนช่างฝัน

สวัสดีเจ้าค่ะทุกๆท่าน

ตอนนี้นากิก็ปิดเทอมจากที่โรงเรียนแล้ว ก็เลยมีเวลาว่างมาอัพบลอคน่ะเจ้าค่ะ

ตอนนี้ก็ครบ 299 Hits! แล้วด้วยเจ้าค่ะ

ขอขอบคุณทุกๆท่านด้วยนะเจ้าคะ แหะๆ

เอ๊า...แปะรูปๆ

**ป๊าบบ**

วันนี้ก็มีเรื่องฮาๆ มาเล่าให้ทุกท่านฟังเหมือนอย่างเคยเจ้าค่ะ

[ขอเตือนว่ายาวอย่างแรงเจ้าค่ะ]

เรื่องมันก็มีอยูว่า

.
.
.
.
.

ก็...เมื่อวันที่ 26ที่ผ่านมา นากิก็ได้ไปร่วมงานกตัญญุตาของโรงเรียน

ซึ่งเป็นงานที่คล้ายๆกับการเลี้ยงส่งคุณครูที่จะเกษียณในปีนั้นๆ

แล้วก็จะมีการรับประทานบนอาหารโต๊ะจีนกัน

มีการแสดงของเด็กนักเรียน และคณะครูบนเวที ขณะที่ทานอาหารกันไป

เวลาเริ่มก็คือ 17.30น.

แต่เวลาที่นากิไปถึงคือ 16.10น.

เพราะต้องช่วยเพื่อนทำงาน เจ้าค่ะ ^^"

นากิได้รับหน้าที่ดูแลคุณครูท่านหนึ่งในบรรดาสามท่านที่จะเกษียณในปีนี้

(พูดง่ายๆก็คือ เป็นบอดี้การ์ดเฉพาะกิจทุกย่างก้าว - -")

แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!!!

ก่อนงานเริ่มได้ไม่นาน

.
.
.
.
.

= ___ =*

นากิที่รับหน้าที่ดูแลคุณครูตอนนี้ทำหน้าที่ x3 เจ้าค่ะ

คงเป็นเพราะพวกเจ้แกเป็นสภานักเรียนหรืออย่างไรก็ไม่ทราบ เลยปล่อยให้นากิรับหน้าที่คนเดียวซะเลย

... =3=" ใบหน้าของนากิในขณะที่คุณครูนั่งพูดกัน

ดูท่านคุณครูจะตื่นเต้นกันไม่น้อยเลย...

"อ้าว ฝกตกหนิ" ครูท่านหนึ่งเอ่ยขึ้น

*ควับ*นากิตกตลึงกับภาพที่เห็น โอ้วม่ายย

ฝนตกหนักอย่างแรง คนก็วิ่งมาหลบฝนถึงหน้าห้องที่นากิอยู่เลยล่ะเจ้าค่ะ

(ทั้งๆที่คิดว่าโซนแถบนี้จะไม่ค่อยมีคนเข้ามานะเนี่ย)

"หนู ไปดูโต๊ะจีนให้หน่อยสิว่าเป็นไงบ้..." เสียงของครูดังขึ้นอีกครั้ง

ไม่ทันสิ้นเสียง นากิก็วิ่งออกไปแล้วเจ้าค่ะ

.
.
.

=[]=" เฮือก!

โต๊ะจีนที่เตรียมไว้ก็เปียกกันหมด

(โอ้วว~ม่ายยย!!! เหล่าของกินของช้านนนน T[]T)

*เดินกลับมารายงานสภาพโต๊ะจีนที่ห้องด้วยความเหงาหงอยอย่างแรง!*

"เป็นไงบ้างลูก? เปียกหมดเลยใช่ไหม?"

"อ๋อ...ค่ะ" ^^"

"อืม..."

.
.
.

ซักพักนึง ทั่นพิน กับ ทั่นLapin ก็มาเจ้าค่ะ

(อ่า... ตอนนั้นดีจัยมั่กๆเลยเจ้าค่ะ ที่ทั่นทั้งสองมา)

ก็เลยส่งสายตาของเด็กน้อยตาดำๆ วัยแรกแย้มไป

ปรากฎว่าได้ผลด้วย อุกิ้ววว~!

.

.

.

.

.

= __ =*

อะไรกันเนี่ย!!!

ตอนนี้สถานะของนากิได้เปลี่ยนจาก

"บอดี้การ์ดVIP"

.

.

.

เป็น

.

.

.

"กรรมกรจำเป็น!!!"

ก็...หลังจากที่เรา 3 คน นั่งคุยกันได้ประมาณ 5 นาที

คุณครูท่านนึงก็มาเรียกให้ไปช่วยกันยกของที่ต้องใช้ในพิธี

ฟังดูเหมือนกับว่ามันจะดูเบานะเจ้าค่ะ

แต่ไม่ใช่เลยเจ้าค่ะ!!!

0__0*

หนักเป็นบ้า....

แถมตอนยกมานี่ก็ใช่ว่าฝนจะหยุดตกนะเจ้าคะ

ฝนก็ตก แถมยังต้องแบกท่ามกลางสายฝนซะอีก

ช่างเป็นการขนของที่โรแมนติกเสียจริงๆ(บ้านหล่อนอ่ะดิ - -*)

หลังจากขนของที่ใช้ในพิธีเสร็จ

ก็มาช่วยเค้าจัดโต๊ะจีนในร่มอีกเจ้าค่ะ

เป็นอะไรที่มันส์มากๆเลยล่ะเจ้าค่ะ - -"

.

.

.

.

.

= w =

อุงิ๊ววว~! ในที่สุดก็ได้สบายซักที

ตอนนี้นากิก็ได้นั่งโต๊ะจีนพร้อมกับเพื่อนๆแล้วล่ะเจ้าค่ะ

สบายเป็นบ้าเลยยย

ถึงแม้ว่ามันจะเปียกๆก็เหอะ ^ ^"

แต่ที่ดีใจสุดๆก็คือ

นากิจะได้กินข้าวแล้วววว เย่!

(นังนี่ ห่วงกินนี่หว่า - อ้าว! พึ่งรู้หรอเจ้าคะ งิ)

เรากินกันไปได้ซักพัก... การแสดงรุ่นโบม่วงของสายฝรั่งเศสเริ่มขึ้น

เพื่อนๆที่นั่งรั่วมโต๊ะก็กรูกันไปดูการแสดงนั้น

ทิ้งนากิให้อยู่คนเดียวเจ้าค่ะ

- -" แล้วเรื่องอะไรจะอยุ่คนเดียวง๊า นากิเป็นคนขี้เหงานะ

**ฟิ้ววว~!**

การแสดงของสายฝรั่งเศสยอดเยี่ยมมากๆเจ้าค่ะ

ร้องประสานเสียงกันได้ไพเราะมาก

แล้วก็ได้เวลากลับไปโซ้ยต่อ แหะๆ

.

.

.

.

.

เอ... เดินมาตั้งนานแล้วนะ

ทำไม? ยังไม่เจอโต๊ะซักทีง่า -*-

0 __ 0"

เฮ๊ย!

ที่ๆพวกเรานั่งกัน... โดนแย่งไปแล้วเจ้าค่ะ

T[]T

พวกเราจึงต้องหาที่ใหม่กัน

และก็ได้ฤกษ์จัดโต๊ะจีนใหม่อีกรอบด้วยเจ้าค่ะ

.

.

.

สงครามย่อยๆบนโต๊ะอาหารจีนของเหล่านากิและผองเพื่อนก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง

อาหารหลากหลายชนิดที่เรียงรายอยู่บนโต๊ะ

ก็ถูกความสามัคคีในการกินของพวกเรา...จัดการไม่มีเหลือ

"เฮ๊ย! เราอยากกินไก่อ่ะ" เสียงกระหายหิวของ1ในเพื่อนร่วมโต๊ะดังขึ้น

"เด๋วมันก็มาส่งเองน่ะแหละ"

"แต่ว่าเราอยากกินเลยอ่ะ"

"- -*"

"เอ่อ..แหะๆ ^ ^" "

...

(ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก...)

"พี่คะ พี่ค้า... โต๊ะนี้ขอไก่จานนึงค่า~~"

เสียงของนากิดังขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนรักทำหน้าเหมือนจะลงแดงเวลาไม่ได้กินของที่อยากกิน

พี่บริกรที่ได้ยินหันมายิ้มแหยๆให้โต๊ะของพวกเรา

(ก็ทำไมล่ะเจ้าคะ? การที่เราทำเพื่อเพื่อนคนนึงมันผิดด้วยหรอเจ้าคะ?)

หลังจากที่พวกเราได้ไก่จานนั้นกันแล้ว

เราก็นั่งคุยกันตามประสาเพื่อนขณะรออาหารจานต่อไป...

แต่ทว่า...

"เฮ้ย! นั่นครูเม่นนี่นา..."

"เฮ๊ย! ไหนๆ"

"ครูเม่นๆๆๆ ทางนี้ ยู้~ฮู~!"

"อ้าว? สวัสดีครับนักเรียน"

"ครูๆ มานั่งกินด้วยกันดิ"

เพื่อนคนหนึ่งพูดชวนขึ้น พร้อมกับตบโต๊ะไปด้วย

(เหมือนครูไม่ใช่ครูเลยเนอะเจ้าคะ แหะๆ)

"ครับๆ ^ ^" "

"เย่ๆ วู้ๆ~! 555+"

"เอ้าครู เชิญเลยๆ กินเลยครู"

"อ..เอ่อ...ไม่ล่ะ เด๋วครูมีนัดน่ะ"

"วู้ๆ~! นัดกะใครอ่ะ แฟนครูหรอ?"

"ป...เปล่า วันนี้เค้ามีนัดน่ะ"

"งั้นครูก็กินหน่อยดิ นิดเดียวเองอ่ะ"

"ม...มะเป็นไร ค..ครูอิ่มแล้ว"

.

.

.

=___=" นี่คือใบหน้าของนากิเองเมื่อเห้นภาพตรงหน้า...

"เอ่อ...ครู อิ่มแล้วแต่เคี้ยวตุ้ยๆเชียวนะครู"

"อ่อ...แหะๆ"

ครูยังแกยังยิ้มได้อีกแหน่ะ - -"

"ครูกินเยอะเงี๊ย ไม่กลัวอ้วกมั่งอ๋อ?"

"ยังไงมันก็ไปรวมกันในท้องอยู่ดีอ่ะ"

"อ่ะนะ... - -" "

.

.

.

ตอนนี้เป็นการแสดงของวงอะไรซักอย่างนึง

เพื่อนๆของพวกเราส่วนนึงบ้างก็ไปชมการแสดง

บ้างก็กลับไปแล้ว ก็เหลือเพียงแค่

นากิ ทั่นช้างน้อย ทั่นพิราบน้อย ทั่นสิงโต และก็ครูเม่นเจ้าค่ะ

ในช่วงนี้ของหวานหรือเงาะกระป๋องก็มาเสิร์ฟเจ้าค่ะ

นากิก้จัดการตักให้ทุกๆคนเจ้าค่ะ

(นากิเป็นเด็กดีใช่มะล่ะเจ้าคะ? อุกิ้ววว~!)

แล้วทุกคนที่อยู่บนโต๊ะก็จัดการเงาะในส่วนของตัวเองจนเรียบร้อย

จนในที่สุดท่านช้างน้อยก้อดใจไม่ไหวอีกรอบ...

"อยากกินเงาะอีกรอบอ่ะ...หึๆ"

"อืม... อยากกินเหมือนกันอ่ะ"

"งั้นไปเอากันป่ะ?"

"อืม"

"เอ่อ... เด๋วครูมานะ เป๊ปนึง"

"ค่า..."

"รีบๆมานะครู เด๋วของหมดอดกินมะรู้ด้วยน้า 555+"

แล้วครูก็หันมายิ้มๆให้พวกเราทั้ง 4 ก่อนหายไป...

และนากิกับทั่นช้างน้อยก็เดินทางไปเอาเงาะกระป๋องอีกชามนึง

และนากิก็เป็นคนตักแบ่งให้เหมือนเดิมเจ้าค่ะ

แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมก็คือ...

ขณะที่นากิกำลังตักส่วนของครูเม่นอยู่ทั่นสิงโตก็กล่าวขึ้น

"เฮ้ย! เด๋วๆ อย่าพึ่งๆ"

" - -? "

"ต้องเน่..."

ทั่นสิงโตก้หยิบถ้วยที่มีน้ำกระเพาะปลามา

แล้วก้คว้าช้อนตัวเงาะจากมือของนากิไปเจ้าค่ะ

0-0"

ท่านช้างก็ทำหน้าแหยๆ แล้วก้พูดขึ้นมาว่า

"เฮ๊ย! แกอย่าทำอย่างนี้เลย"

โอ้...เพื่อนของเราช่างเป็นคนดีจริงๆเลย น่านับถือๆ

"เราก้เห็น..."

"ต้องนี่ด้วย 555+"

ช้างน้อยหัวเราะอย่างสะใจพร้อมๆกับการเทเป๊ปซี่ลงไปในถ้วย(พิสดาร)ๆนั้น

"อ..อ่ะ..."

"ไม่ได้เว่ย สีมันเข้มไป 555+" ทั่นสิงโตเสริม

แล้วเจ้แกก็เทเซเว่น-อัพเสริมลงไปอีก

"เอ่อ..."

"หึๆๆ ฮ่าๆๆ" การหัวเราะประสานเสียงของสิงโตและช้างดังขึ้นอย่างน่ากลัว

"พวกแกพอกันซักทีได้ม๊ายยยยย!!!"

นากิทนไม่ไหวกับการกระทำอัน...น่าสยดสยองเป็นอย่างยิ่ง

.

.

.

"เฮ๊ย! มันซ่าอ่ะ"

"ใส่น้ำแข็งลงไปดิ เร็วๆ เด๋วครูมาล่ะก็จบเห่"

แต่รู้สึกว่า... เสียงของนากิจะไปไม่ถึงนะเจ้าคะ

"เฮ๊ยๆ! ครูมาแล้วอ่ะ วางเร็วๆ"

แล้วสภาพโต๊ะก็กลับสู่สภาพปกติล่ะมั้งนะ...

"ครูๆ กินเร็วๆ อุส่าห์ตักให้อ่ะ"

"อ...อือ"

ขณะที่ครูกำลังจะก้มหน้าก้มตากินเสียงหัวเราะก็แอบเล็ดลอดออกมา

"คิก...คิก"

- -*

"คิก..คิก...คิก"

"มันต้องมีอะไรแน่ๆ ไอ้พวกนี้"

แล้วครูเม่นแกก็ตักเงาะเจ้ากรรมขึ้นมาอีกรอบ แถมพิสูจน์กลิ่นก่อนทานซะด้วย

ระหว่างนั้นน้ำอัดลมที่พวกเราดื่มกัน

ก็แทบจะพุ่งออกมาจากปากกันพร้อมกับการกลั้นหัวเราะเต็มที่

ตอนนี้ครูเม่นของพวกเรารับประทานเงาะเจ้ากรรมไปเรียบร้อยแล้ว

หน้าซีดเชียว เอ๊ะ! ไม่สิหน้าเขียวอี๋เลยง่า...

(แต่ว่าจิงๆก้ไม่เห็นหรอกนะเจ้าคะว่าหน้าเปลี่ยนสี เพราะว่าครูเม่นน่ะXXX)

หลังจากนั้นไม่นานนากิแล้วผองเพื่อนอีก 3 คน พร้อมด้วยครูเม่น

ก้ได้เวลากลับบ้าน (เนื่องจาก50%ในนั้นมีคนโทรมาตามหลายรอบแล้ว)

ต้องขออภัยเพื่อนๆที่นากิไม่ได้บอกลาก่อนกลับนะเจ้าคะ

หวังว่าคงไม่โกรธกันนะเจ้าคะ

แต่งานกตัญญุตาในครั้งนี้เป็นงานที่สนุกจริงๆเจ้าค่ะ